|
Dom
siedzibą wspólnoty jest wieś Krężnica Jara k. Lublina. W malowniczej okolicy mieszka wspólnie blisko 30 osób - mężczyzn, kobiet, nawet dzieci. Są wśród nich osoby niepełnosprawne, bezdomne, są uchodźcy.
Osobno każdy z domowników skazany był na wegetację, często w skrajnej nędzy, pogrążony w nieszczęściu; razem - dają sobie radę, wspierając się wzajemnie, uzupełniając się, każdy na miarę swoich możliwości.
Dzięki ciężkiej pracy, ale i pomocy przyjaciół - wspólnota stała się już finansowo niezależna:
- dzieci chodzą do szkoły
- zdolni do pracy prowadzą dom, gospodarstwo rolne, sklep...
- niepełnosprawni (osoby z upośledzeniem umysłowym) uczestniczą w zajęciach WTZ, prowadzonych przez Fundację Między Nami

Gospodarstwo rolne
3 hektarowe gospodarstwo rolne od trzech lat prowadzi Rysiek. Na potrzeby wspólnoty uprawia ziemię i hoduje zwierzęta.

Dzięki temu mamy własne ziemniaki, owoce, mięso drobiowe i wieprzowe, jaja.
Atrakcją są dwa koniki, służące do zajęć hipoterapeutycznych oraz... koza.

Zbiórka używanych rzeczy
Pierwszym krokiem do uzyskania ekonomicznej niezależności jest zbiórka używanych rzeczy. Sprawdza się to tak w ubogich krajach Ameryki Łacińskiej jak i bogatych krajach zachodnich.
Normą stało się przekonanie jednego z domowników pierwszej wspólnoty, wyrażone 50 lat temu: jeśli masz zdrowe ramiona, chęć do pracy i nie pijesz, to nie ma siły byś nie utrzymał się z tego co ludzie wyrzucają.
We Francji zbieraczy dość elegancko nazywają gałganiarzami.
Ludzie - mieszkańcy okolic sąsiadujących ze wspólnotą dzwonią z prośbą o odebranie niepotrzebnych rzeczy; ubrań, mebli, sprzętu AGD, RTV, szkła, złomu, bibelotów i Bóg wie czego jeszcze...
Samochodem ciężarowym jedziemy odebrać nasz towar. Czasem okazuje się, że dostajemy śmieci. Weźmiemy je pod warunkiem, że za ich wywóz nam się zapłaci.
Częściej otrzymujemy rzeczy, które jeszcze innym się przydadzą a czasem są to rzeczy niezwykłe...

Zasady życia wspólnotowego
Członkowie wspólnoty, kierując się ideą dobra wspólnego oraz wspierania i ochrony najsłabszych akceptują i wprowadzają w czyn trzy podstawowe zasady życia Emaus:
a. braterstwa - to znaczy tworzą wzajemnie solidarną i wspierającą się społeczność bez względu na różnice pochodzenia, przekonań i wyznania, rozwoju intelektualnego, psychicznego i fizycznego oraz statusu społecznego i materialnego. Członkowie wspólnoty są sobie równi bez względu na rodzaj wykonywanej pracy. Dom wspólnoty jest otwarty dla każdego, kto akceptuje ideę Emaus oraz niniejszy regulamin
b. samowystarczalności - praca jest najważniejszym prawem i obowiązkiem każdego członka wspólnoty. Wspólnota pragnie osiągnąć autonomię finansową, która pozwoli przywrócić każdemu jej członkowi poczucie godności i bezpieczeństwa ekonomicznego. Praca we wspólnocie nie jest wykonywana dla korzyści finansowych lecz dla dobra wspólnego i pomocy innym. Członkowie wspólnoty samodzielnie prowadzą dom, pracują w gospodarstwie rolnym oraz w sklepie Emaus, prowadząc zbiórkę, naprawy i sprzedaż używanych rzeczy - każdy według swoich możliwości. Dopuszczalny jest również każdy inny rodzaj pracy, niesprzeczny z charakterem naszego życia i zapewniający środki finansowe dla życia wszystkich domowników wspólnoty.

c. solidarności - z innymi potrzebującymi. Wymaga ona od domowników skromnego i prostego stylu życia oraz gotowości niesienia im pomocy. Członkowie wspólnoty w miarę potrzeb i możliwości jako wolontariusze angażują się w pracę charytatywną zwłaszcza prowadzoną przez Stowarzyszenie "Emaus" i Fundację Między Nami" Przedstawiciele wspólnoty, uczestniczą na prawach członków w Komisji Solidarności Stowarzyszenia Emaus".
| |